Historia leżajskiej Oazy sięga początku lat 80. XX wieku. Wtedy to grupa uczniów szkół średnich postanowiła stworzyć wspólnotę modlitewną, która pomagałaby młodym ludziom rozwijać wiarę i pogłębiać życie duchowe.
Początkowo wspólnota liczyła około 20 osób i spotykała się w salkach katechetycznych pod opieką s. Doroty Pecel ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny. Podczas spotkań młodzież wspólnie się modliła, śpiewała pieśni religijne, rozważała Pismo Święte i rozmawiała na tematy związane z wiarą oraz codziennym życiem.
W kolejnych latach opiekę nad grupą przejęła s. Zdzisława Uryć, która wprowadziła systematyczną formację oazową. Wspólnota stopniowo się rozrastała, dlatego z czasem wyodrębniono dwie grupy: Oazę Młodzieżową i Oazę Dzieci Bożych.
Na przestrzeni lat funkcję moderatorów pełnili kolejni wikariusze leżajskiej parafii: ks. Roman Chowaniec, ks. Adam Wąsik, ks. Leszek Dopart, ks. Krzysztof Hassinger, ks. Grzegorz Kowalczyk, ks. Marek Typrowicz, ks. Grzegorz Maj, ks. Grzegorz Jakubik oraz ks. Paweł Polasz, ks. PIotr Baraniewicz, ks. Łukasz Mendrala
Przez leżajską Oazę przewinęło się wiele pokoleń młodych ludzi, którzy dzięki wspólnej modlitwie, spotkaniom i rekolekcjom pogłębiali swoją relację z Bogiem, nawiązywali przyjaźnie i odkrywali własne powołanie. Niektórzy wybrali drogę kapłaństwa lub życia zakonnego, inni założyli rodziny. Szczególne miejsce w historii wspólnoty zajmuje również s. Teresa Nowosiadło, która przez wiele lat wspierała młodzież i służyła jej swoją pomocą.
Życie i działalność wspólnoty
Cotygodniowe spotkania rozpoczynały się Eucharystią i wspólną modlitwą w kościele. Następnie młodzież gromadziła się w Parafialnym Centrum Młodzieżowym, gdzie po krótkim wprowadzeniu i śpiewie uczestnicy rozchodzili się do mniejszych grup formacyjnych. Spotkania kończyły się wspólną modlitwą. Podobną formę miały spotkania Oazy Dzieci Bożych, dostosowane do wieku najmłodszych uczestników.
Ważnym elementem życia wspólnoty był udział w liturgii i wydarzeniach parafialnych. W okresie Bożego Narodzenia młodzież spotykała się na wspólnym łamaniu opłatkiem i uczestniczyła w Pasterce. W Wielkim Poście prowadziła Drogi Krzyżowe, a podczas Triduum Paschalnego angażowała się w adorację Najświętszego Sakramentu. Oazowicze wspólnie uczestniczyli również w procesji i Mszy rezurekcyjnej.
Szczególne miejsce w formacji zajmowały wakacyjne, dwutygodniowe rekolekcje oazowe. Był to czas pogłębiania wiary, budowania wspólnoty i zdobywania nowych doświadczeń. Młodzież angażowała się także w działalność artystyczną, przygotowując przedstawienia i występy o różnej tematyce.
Dziś historia leżajskiej Oazy obejmuje już ponad cztery dekady. W tym czasie wspólnota towarzyszyła kolejnym pokoleniom dzieci i młodzieży w ich rozwoju duchowym i zaangażowaniu w życie parafii.