Parafia w Le\u017cajsku powsta\u0142a w drugiej po\u0142owie XIV stulecia na terenie obecnej wsi Stare Miasto. Uposa\u017cy\u0142 j\u0105 kr\u00f3l W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142\u0142o dokumentem wydanym w 1397 r. w Radomiu, jednocze\u015bnie nadaj\u0105c wsi kr\u00f3lewskie prawa miejskie. Ten\u017ce kr\u00f3l wyda\u0142 w 1400 r. w Bieczu odr\u0119bny dokument fundacyjny dla istniej\u0105cego ju\u017c ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n
Parafia zosta\u0142a przekazana przez przemyskiego biskupa Macieja w zarz\u0105d zakonowi bo\u017cogrobc\u00f3w, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie w Le\u017cajsku za\u0142o\u017cyli jedn\u0105 z pierwszych plac\u00f3wek na tym terenie (inne to: Przeworsk, Urzejowice, Giedlarowa, Rudo\u0142owice, Tulig\u0142owy, Gniewczyna), licz\u0105c zapewne i na to, \u017ce zorganizowana struktura zakonu i wi\u0119ksza liczba zakonnik\u00f3w w stosunku do kleru diecezjalnego pozwoli podo\u0142a\u0107 takiemu wyzwaniu.<\/p>\n
Miasto ros\u0142o w si\u0142\u0119, cho\u0107 trzeba przyzna\u0107, \u017ce z powodu po\u0142o\u017cenia jednak nieco na uboczu, w\u015br\u00f3d las\u00f3w, ten wzrost by\u0142 powolny. Miasto trawi\u0142y jeszcze kolejne najazdy tatarskie, kt\u00f3re systematycznie niszczy\u0142y dorobek i zabudow\u0119. Najwi\u0119kszych zniszcze\u0144 dokonali Tatarzy w 1498, 1500, 1503, 1509, 1519 r. Najbardziej dotkliwy najazd mia\u0142 miejsce w lecie 1524 r. W czerwcu i lipcu Tatarzy doszcz\u0119tnie spustoszyli Ru\u015b Czerwon\u0105 a\u017c po Rzesz\u00f3w. Le\u017cajsk zosta\u0142 wtedy niemal zniesiony z powierzchni ziemi. Mieszka\u0144c\u00f3w uprowadzono w jasyr, potopiwszy wcze\u015bniej w pobliskich bagnach starc\u00f3w i dzieci. Kr\u00f3l id\u0105c z pomoc\u0105 mieszczanom zwolni\u0142 ich z podw\u00f3d, samo za\u015b miasto postanowi\u0142 (za namow\u0105 mieszczan) przenie\u015b\u0107 na inne -obecne- miejsce, bardziej dogodne do ufortyfikowania. Tak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 nowy okres w dziejach miasta, trwaj\u0105cy od 1524 r. do dzi\u015b.<\/p>\n
Nowych osadnik\u00f3w zwolni\u0142 kr\u00f3l z wszelkich op\u0142at i podatk\u00f3w na okres 12 lat, by mog\u0142o si\u0119 ono rozwin\u0105\u0107 na odpowiednim poziomie.<\/p>\n
R\u00f3wnocze\u015bnie z utworzeniem nowego miasta stary Le\u017cajsk utraci\u0142 prawa miejskie, zachowuj\u0105c jedynie nazw\u0119 „Stare Miasto”.<\/p>\n
Miasto by\u0142o na pocz\u0105tku zbudowane z drewna, kt\u00f3rego pod dostatkiem dostarcza\u0142a Puszcza Sandomierska. Nie poszcz\u0119\u015bci\u0142o si\u0119 jednak miastu je\u015bli chodzi o jego pierwszych, na nowej lokalizacji, starost\u00f3w. Po szybko nast\u0119puj\u0105cych po sobie zmianach na tym urz\u0119dzie w 1587 r. obj\u0105\u0142 je Andrzej Opali\u0144ski, marsza\u0142ek wielki koronny. Po nim obj\u0105\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 w 1593 r. jego syn \u0141ukasz i piastowa\u0142 j\u0105 do roku 1654. Pozostawi\u0142 on po sobie niechlubn\u0105 kart\u0119, prowadz\u0105c swoj\u0105 prywatn\u0105 wojn\u0119 z \u00f3wczesnym panem \u0142a\u0144cuckim – Stanis\u0142awem Stadnickim. Wprawdzie Le\u017cajsk by\u0142 otoczony z dw\u00f3ch stron g\u0142\u0119bokim w\u0105wozem, wa\u0142ami i parkanami, ale nie obroni\u0142o go to od najazd\u00f3w Stanis\u0142awa Stadnickiego, kt\u00f3ry kilkakrotnie zdobywa\u0142 miasto i \u0142upi\u0142 je. Dopiero po zako\u0144czeniu tej prywatnej wojny Opali\u0144ski przyst\u0105pi\u0142 do wzmocnienia miasta. Ju\u017c wcze\u015bniej po rozebraniu drewnianego ko\u015bcio\u0142a farnego w latach 1604 – 1606, rozpocz\u0119to budow\u0119 murowanej, obronnej \u015bwi\u0105tyni. Mia\u0142a by\u0107 ona jednocze\u015bnie najdalej na wsch\u00f3d wysuni\u0119tym obwarowaniem miejskim. Nie doko\u0144czony ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 jednak spalony przez Stadnickiego w 1608 r. Obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 zacz\u0119to wznosi\u0107 przed rokiem 1616 z fundacji ksi\u0119dza Feliksa ze Skaryszewa Skaryszewskiego – \u00f3wczesnego proboszcza. \u015awi\u0105tyni\u0119 odbudowano w 1616 r., a konsekracji dokonano w roku 1619. R\u00f3wnocze\u015bnie przeprowadzaj\u0105c szereg prac fortyfikacyjnych.<\/p>\n
Na przyk\u0142ad w otaczaj\u0105cym murze i na dzwonnicy umieszczono otwory strzelnicze. Pierwotnie przy murze p\u00f3\u0142nocno – zachodnim znajdowa\u0142a si\u0119 te\u017c wie\u017ca obronna (dzwonnica), wzniesiona po roku 1608 przez ks. Feliksa ze Skaryszewa, kt\u00f3rej fundamenty odkryto w roku 1963. Obronna fara i ufortyfikowany dw\u00f3r staro\u015bci\u0144ski pozwoli\u0142y min. na obron\u0119 miasta przed ci\u0119\u017ckim najazdem Tatarskim w 1624 r. Mimo, \u017ce plac pod ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 cz\u0119\u015bciowo nadsypany od p\u00f3\u0142nocy i wschodu, co poprawi\u0142o walory obronne ko\u015bcio\u0142a, daj\u0105c przy okazji ukszta\u0142towan\u0105 na linii wsch\u00f3d – zach\u00f3d fos\u0119, to jednak \u015bwi\u0105tynia nie unikn\u0119\u0142a cz\u0119\u015bciowego uszkodzenia za przyczyn\u0105 Szwed\u00f3w w 1656 r. Na szcz\u0119\u015bcie by\u0142o to ostatnie tragiczne wydarzenie w dziejach le\u017cajskiej fary.<\/p>\n
Parafia pw. Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej w Le\u017cajsku obejmowa\u0142a pierwotnie swoim zasi\u0119giem niemal ca\u0142y obszar dzisiejszego dekanatu le\u017cajskiego. Obecnie jest to parafia miejska, rozci\u0105gaj\u0105ca si\u0119 na wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta z ok. 7.000 tysi\u0105cami mieszka\u0144c\u00f3w. W miejscu znajduje si\u0119 jeszcze ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Jezusa Mi\u0142osiernego, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy jako ko\u015bci\u00f3\u0142 szkolny dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Jest to XIX-wieczna cerkiew greckokatolicka, wielokrotnie przebudowywana.<\/p>\n
W parafii pracuje obecnie 6 kap\u0142an\u00f3w, oraz od 1916 r. Siostry S\u0142u\u017cebniczki Starowiejskie, kt\u00f3re zajmuj\u0105 si\u0119 katechizacj\u0105, oraz prowadz\u0105 ochronk\u0119 dla dzieci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Parafia w Le\u017cajsku powsta\u0142a w drugiej po\u0142owie XIV stulecia na terenie obecnej wsi Stare Miasto. Uposa\u017cy\u0142 j\u0105 kr\u00f3l W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142\u0142o dokumentem wydanym w 1397 r. w Radomiu, jednocze\u015bnie nadaj\u0105c wsi kr\u00f3lewskie prawa miejskie. Ten\u017ce kr\u00f3l wyda\u0142 w 1400 r. w Bieczu odr\u0119bny dokument fundacyjny dla istniej\u0105cego ju\u017c ko\u015bcio\u0142a. Parafia zosta\u0142a przekazana przez przemyskiego biskupa Macieja […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":863,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/862"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=862"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/862\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":864,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/862\/revisions\/864"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/863"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=862"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=862"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=862"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}