{"id":5279,"date":"2017-12-01T14:29:20","date_gmt":"2017-12-01T13:29:20","guid":{"rendered":"http:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/?p=5279"},"modified":"2017-12-02T22:05:45","modified_gmt":"2017-12-02T21:05:45","slug":"adwentowe-oczekiwanie-3-grudnia-i-niedziela-adwentu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lezajsk.przemyska.pl\/?p=5279","title":{"rendered":"Adwentowe oczekiwanie… 3 grudnia I Niedziela Adwentu."},"content":{"rendered":"

Historia i znaczenie Adwentu<\/h3>\n

Adwent jes okresem rozpoczynaj\u0105cym kolejny rok liturgiczy. Trwa cztery niedziele. Jest to czas radosnego i pobo\u017cnego przygotowania do Narodzin Chrystusa, kt\u00f3re obchodzimy 25 grudnia.<\/b><\/p>\n

Historia Adwentu<\/b><\/p>\n

S\u0142owo „adwent” pochodzi od \u0142ac.\u00a0advenio<\/i>\u00a0– przychodzi\u0107 . Sens okresu Adwentu jest nieroz\u0142\u0105cznie zwi\u0105zany z\u00a0Uroczysto\u015bci\u0105 Narodzenia pa\u0144skiego. Ta za\u015b uroczysto\u015b\u0107 pojawia si\u0119 w Rzymie ok. 336 roku. Wyznaczona zosta\u0142a na dzie\u0144 zimowego przesilenia tj. 25 grudnia. Pewne jest, \u017ce przed 354 r. Bo\u017ce Narodzenie pojawi\u0142o si\u0119 w kalendarzu, zredagowanym przez sekretarza pap. \u015bw. Damazego.<\/p>\n

Pierwsze wzmianki o przygotowaniu do Bo\u017cego Narodzenia – adwentu pochodz\u0105 z Galii (dzisiejsza Francja) i Hiszpanii. Pierwotnym sensem by\u0142o przygotowanie katechumen\u00f3w do przyj\u0119cia sakrament\u00f3w inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej, zw\u0142aszcza chrztu, kt\u00f3rego udzielano 6 stycznia. Biskupi proponowali nale\u017cyte przygotowanie do obchod\u00f3w\u00a0Narodzenia pa\u0144skiego\u00a0poprzez ascez\u0119, pokut\u0119 i rezygnacj\u0119 z zabaw i uciech.<\/p>\n

W Rzymie Adwent wprowadzono dopiero w VI w. (trwa\u0142 on pierwotnie 6 tygodni), za\u015b od pontyfikatu \u015bw. pap. Grzegorza Wielkiego – ju\u017c cztery tygodnie. Zyska\u0142 on ponadto, poza acetycznym przygotowaniem do Bo\u017cego Narodzenia; charakter eschatologiczny; czyli przygotowania do ostatecznego przyj\u015bcia Chrystusa (paruzji). Potwierdza to te\u017c fragment 1 prefacji adwentowej:\u00a0„on przez pierwsze przyj\u015bcie w ludzkiej naturze spe\u0142ni\u0142 twoje odwieczne postanowienie, a nam otworzy\u0142 drog\u0119 wiecznego zbawienia. On ponownie przyjdzie w blasku swej chwa\u0142y, aby nam udzieli\u0107 obiecanych dar\u00f3w, kt\u00f3rych z ufno\u015bci\u0105 oczekujemy”<\/i><\/strong><\/span><\/p>\n

Znaczenie Adwentu<\/b><\/p>\n

Adwent, jako okres radosnego i pobo\u017cnego przygotowania do dnia narodzin Pana, obchodzi si\u0119 do dzi\u015b prawie w niezmienionej formie. Nie jest to ju\u017c jednak okres pokutny (jak kiedy\u015b). Warto jednak powzi\u0105\u0107 stosowne postanowienia, wzmacniaj\u0105ce nasz\u0105 wol\u0119, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie s\u0142owa Pana:\u00a0„uwa\u017cajcie na siebie, aby wasze serca nie by\u0142y oci\u0119\u017ca\u0142e wskutek ob\u017carstwa, pija\u0144stwa i trosk doczesnych, \u017ceby ten dzie\u0144 nie przyszed\u0142 na was znienacka; jak potrzask”\u00a0<\/strong><\/span>\u0141k 21, 34. Ostrze\u017cenie to dotyczy Dnia S\u0105du, ale czy\u017c nie pasuje to idealnie do ob\u017carstwa i trosk doczesnych czasu przed Bo\u017cym Narodzeniem?<\/p>\n

Okres adwentu ma dwie cz\u0119\u015bci.<\/p>\n

Og\u00f3lne normy Roku liturgicznego i Kalendarza z 1969 r. m\u00f3wi\u0105, \u017ce:\u00a0„Adwent rozpoczyna si\u0119 od I Nieszpor\u00f3w niedzieli, kt\u00f3ra wypada 30 listopada lub jest najbli\u017csza tego dnia i ko\u0144czy si\u0119 przed I Nieszporami Narodzenia<\/strong> Pa\u0144skiego”.<\/strong><\/span><\/p>\n

Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107:<\/b>\u00a0od pierwszej Niedzieli Adwentu a\u017c do 16 grudnia przygotowa\u0107 ma nas na paruzj\u0119 – ostateczne przyj\u015bcie Chrystusa u ko\u0144cu czas\u00f3w (Ap 22, 20). W Liturgii S\u0142owa powracaj\u0105 echem s\u0142owa proroka Izajasza. W drugiej prefacji adwentowej s\u0142yszymy:\u00a0„Jego zapowiadali wszyscy prorocy, dziewica Matka oczekiwa\u0142a z wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, Jan Chrzciel zwiastowa\u0142 jego przyj\u015bcie i og\u0142osi\u0142 Jego obecno\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d ludu”.<\/strong><\/span> Wszystkie proroctwa Starego Testamentu zapowiadaj\u0105 wi\u0119c przyj\u015bcie Mesjasza. Spe\u0142nia si\u0119 oczekiwanie Ludu Wybranego.<\/p>\n

Druga cz\u0119\u015b\u0107 Adwentu<\/b>\u00a0to ju\u017c bezpo\u015brednie przygotowanie do\u00a0Uroczysto\u015bci Narodzenia pa\u0144skiego.Przebiega ona od 16 do 24 grudnia; ka\u017cdy dzie\u0144 posiada swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 antyfon\u0119, podkre\u015blaj\u0105c\u0105 charakter zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 Przyj\u015bcia. W liturgii Mszy \u015bw. donio\u015ble brzmi\u0105 s\u0142owa ostatniego proroka Starego testamentu; Jana Chrzciciela:\u00a0„Przygotujcie drog\u0119 Panu, Jemu prostujcie \u015bcie\u017cki”\u00a0<\/strong><\/span>(Mk 1, 3). Liturgia zach\u0119ca nas od umi\u0142owania rzeczy niewidzialnych:\u00a0„aby\u015bmy poznaj\u0105c Boga w widzialnej postaci, zostali przeze\u0144 porwani do umi\u0142owania rzeczy niewidzialnych”<\/strong><\/span>. M\u00f3wi tak\u017ce o wymianie (podzieleniu) przez Chrystusa losu ludzkiego; przyj\u015bcia w cielesnej postaci. Oto Bo\u017ce Narodzenie staje si\u0119 wielkim podniesieniem natury ludzkiej; skoro B\u00f3g tak bardzo siebie uni\u017cy\u0142, rodz\u0105c si\u0119 jako dziecko – o ile\u017c wywy\u017cszy\u0142 godno\u015b\u0107 cz\u0142owieka!<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142, w 39 numerze og\u00f3lnych norm Roku liturgicznego i Kalendarza z 1969 r., naucza o Adwencie:\u00a0„Okres Adwentu ma podw\u00f3jny charakter. Jest okresem przygotowania do uroczysto\u015bci Narodzenia Pa\u0144skiego, przez kt\u00f3ry wspominamy pierwsze przyj\u015bcie Syna Bo\u017cego do ludzi. R\u00f3wnocze\u015bnie jest okresem, w kt\u00f3rym przez wspomnienie pierwszego przyj\u015bcia Chrystusa kieruje si\u0119 dusze ku oczekiwaniu Jego powt\u00f3rnego przyj\u015bcia na ko\u0144cu czas\u00f3w. Z obu tych wzgl\u0119d\u00f3w Adwent jest okresem radosnego i pobo\u017cnego oczekiwania”<\/strong><\/span><\/p>\n

Trzecia Niedziela Adwentu – zwana niedziel\u0105 Gaudete: Rado\u015bci (w liturgii u\u017cywamy\u00a0r\u00f3\u017cowego koloru szat), jest podkre\u015bleniem radosnego charakteru oczekiwania na Chrystusa. Oczekiwania aktywnego, czynnego, z postaw\u0105 czuwania, a nie „z r\u0119kami w kieszeni”.\u00a0„Niech biodra wasze b\u0119d\u0105 przepasane, a w r\u0119kach waszych niech p\u0142on\u0105 pochodnie”<\/strong><\/span>\u00a0\u0141k 12, 35, m\u00f3wi Chrystus. I to jest postawa czuwania! Gotowo\u015b\u0107 do ruszenia w drog\u0119, z p\u0142on\u0105cymi pochodniami, by o\u015bwieca\u0142y drog\u0119. St\u0105d zewn\u0119trzn\u0105 oznak\u0105 naszego czuwania s\u0105 lampiony, kt\u00f3re zapalamy w czasie Mszy roratnich; po\u015bwi\u0119conych czci NMP. Lampion jest jednym z\u00a0symboli\u00a0adwentowych, obok:<\/p>\n

\"\"<\/p>\n