navigation

Autor: ks. Piotr

Wieczór Uwielbienia z Radiem FARA – styczeń 2018

„Podróż do Betlejem”… modlitwy z Wieczoru Uwielbienia.

Kolejny Wieczór Uwielbienia za nami. Dzięki obecności Radia Fara, tytułowa „Podróż do Betlejem” odbywała się, wszędzie tam, gdzie słuchacze mieli włączone radia. Dziękujemy Wszystkim za obecność i dar wspólnej modlitwy. Dziękujemy za trud przygotowania wieczoru; kapłanom (ks. Kamil i Ks. Grzegorz); animującym śpiew (Grupa Pielgrzymów na Jasną Górę); grupie modlitewnej, która czytała rozważania (Damian, Rafał, Justyna, Marta i Maria); grupie muzycznej. 

Poniżej zamieszczamy dwie modlitwy ( Modlitwa Wstawiennicza oraz Modlitwa Małżonków i Rodzin), które można wykorzystać w dowolnym czasie i chwili… aby oddać się Panu.

1. Modlitwa Wstawiennicza

Panie Jezu Chryste! Dziś, teraz, pragnę oddać Tobie czas mojego życia pod sercem Matki. U Ciebie, jako jedynego Pana mojej historii i jedynego Zbawcy, szukam wybawienia ze wszystkich braków miłości moich Rodziców i z trudności, których wtedy doświadczyłem. Tobie zatem powierzam chwilę mojego poczęcia; przedstawiam Ci moich Rodziców w tamtym czasie. Jeżeli brakowało im wtedy Twojego błogosławieństwa lub otwartości serca na dar nowego życia – ulecz teraz swoim Miłosierdziem ranę mojej duszy i zlej na to obolałe miejsce błogosławieństwo niweczące skutki wszelkiej zasadzki Złego.

Powierzam Ci nastawienie rodzicielskie czasu oczekiwania i dnia mojego narodzenia. Wszelkie przejawy bojaźni, niechęci, brak akceptacji, spodziewania się dziecka odmiennej płci. Ogarnij dzisiaj Miłością, która dopełni braków ich miłości, zagoi zadane ich postawami, słowami i czynami rany, na zawsze oddali duchy nieczyste dopuszczone wtedy do mojego życia.

Powierzam Twojej Miłosiernej Miłości wszystkie negatywne przeżycia mojej Matki, które i dla mnie stały się boleścią; zwłaszcza wszelkie niezrozumienie, brak miłości i czułości, których doświadczyła ze strony mojego Ojca – na przekór jej oczekiwaniom – w wymagającym dla niej czasie. Oddaję Tobie także ludzi i sytuacje, które zostały wykorzystane przez zło dla wzbudzenia w jej sercu nieprzychylności lub bojaźni wobec mnie.

Jezu, wraz z Tobą patrzę dzisiaj w tę najbardziej odległą perspektywę mojego życia i wraz z Tobą ogłaszam, że przebaczam moim Rodzicom wszelki brak należnej mi miłości. Nie poczytaj im tego grzechu! Niech Twoja Miłość także ich dzisiaj oczyści, uświęci i da miejsce jak najbliżej Ciebie.

Przedstawiam Ci, jako wynagrodzenie ich ułomności, te późniejsze chwile, w których uradowali się mną, w których ucieszyli się i dziękowali Bogu. A jeśli takich chwil nie było, niech uzupełnieniem ich słabości i uleczeniem jej skutków we mnie będzie Miłość Boga do mnie. Bóg Ojciec mnie chciał. Posłał Ciebie, Jezu, byś mnie ocalił na mojej drodze życia – przez Niego zaplanowanej, upragnionej i oczekiwanej. Niech Twoja Krew – cena Miłości Boga do mnie – będzie wyzwoleniem i ratunkiem także dla moich Rodziców w ich ułomnościach i brakach wobec mnie.

Maryjo, Mamusiu moja! Ty nosiłaś w sobie Boże Dzieciątko Jezus. Przyjmij dzisiaj do Twego łona moje pierwsze 9 miesięcy życia. Niech przy Twoim Niepokalanym Sercu ten doniosły etap mojej ziemskiej historii zostanie uzdrowiony. Ty sama przedstaw Bożemu Synowi ten mój czas, aby go oczyścił. Niech Twoja miłość będzie dopełnieniem miłości mojej Matki. Twoje poddanie Bogu – dopełnieniem jej poddania. Twoje oczekiwanie dziecka – dopełnieniem jej oczekiwania. Niech ogłoszenie Twojej zgody: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa., zabrzmi teraz nade mną i nad niedoskonałą zgodą mojej Matki na takie dziecko, jakie dał Bóg. Przez modlitwę i miłość Twego Niepokalanego Serca Maryjo, niech dzisiaj narodzę się na nowo. Niech narodzę się wolny, czysty i kochany. Niech te 9 miesięcy będzie źródłem jedynie życia, już oswobodzonego od ciemności i braków Miłości Bożej.

Święty Józefie, Oblubieńcze Niepokalanej Matki i Opiekunie Dzieciątka, przyczyń się za mną! Niech Twoje zasługi i modlitwa będą drogą łaski, uzupełniającej braki miłości w sercu mojego Ojca i innych moich bliskich, którzy towarzyszyli Matce i mnie – przed dniem narodzenia. Wstaw się przed Bogiem za mną i moimi krewnymi. Ty, który tak bardzo doświadczyłeś, jak niełatwe i tajemnicze są drogi życia rodzinnego przygotowane przez Boga człowiekowi. Przez Ciebie na nasze życia niech spłynie potrzebne nam zmiłowanie.

Chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi Świętemu …

2. Modlitwa Małżonków i Rodzin

 Boże, od którego pochodzi wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi, Ojcze, który jesteś Miłością i Życiem, spraw, aby każda ludzka rodzina na ziemi przez Twego Syna, Jezusa Chrystusa, „narodzonego z Niewiasty”, i przez Ducha Świętego stawała się prawdziwym przybytkiem życia i miłości dla coraz to nowych pokoleń.

Spraw, aby Twoja łaska kierowała myśli i uczynki małżonków ku dobru ich własnych rodzin i wszystkich rodzin na świecie. Spraw, aby młode pokolenie znajdowało w rodzinach mocne oparcie dla swego człowieczeństwa i jego rozwoju w prawdzie i miłości.

Spraw, aby miłość umacniana łaską Sakramentu Małżeństwa okazywała się mocniejsza od wszelkich słabości i kryzysów, przez jakie nieraz przechodzą nasze rodziny.

Spraw wreszcie – błagamy Cię o to za pośrednictwem Świętej Rodziny z Nazaretu – ażeby Kościół wśród wszystkich narodów ziemi mógł owocnie spełniać swe posłannictwo w rodzinach i poprzez rodziny.

Miłosierdziu Twojemu powierzamy podarowany nam przez Ciebie skarb życia – nasze dzieci. Świadomi naszych grzechów wobec nich, dawania im złego przykładu i odciągania ich od Ciebie, prosimy gorąco, byś nie tylko okazał nam Twoje miłosierdzie, lecz także ustrzegł nasze dzieci przed wpływem złego otoczenia i zakusami szatana. Zanurzamy z ufnością nasze dzieci w przepaści Twojego miłosierdzia i powierzamy je Tobie, Boże miłości i dobroci. Naucz je, Jezus, kochać z całego serca i z wszystkich sił Boga i bliźnich. Otaczaj je pełnią swej łaski i stale im błogosław. Ukaż im drogę życiowego powołania i udzielaj im siły, by nią podążali. Niech nasze dzieci wzrastają w łasce i mądrości u Boga i ludzi. A gdy staną przed Tobą, przyjmij je, Jezu, i przedstaw Twojemu Ojcu nie jako sędzia sprawiedliwy, lecz miłosierny Zbawiciel. Ciebie, Maryjo, Matko Miłosierdzia Bożego, z ufnością prosimy, otaczaj nasze dzieci swą macierzyńską miłością. Strzeż czystości ich serca i obecności Chrystusa w ich duszy. Spraw, by wzrastały, sprawiając radość ojcu i matce, przynosząc chlubę ojczyźnie, a chwałę Bogu.

 Boże, uwielbiam Cię w Twojej potędze. Uwielbiam Cię w Twojej miłości. W tym, że ukochałeś mnie i mojego współmałżonka. W tym, że pragniesz naszego szczęścia. Wielbię Twoją miłość, która nie ma granic. Która nie odrzuca i nie potępia. Uwielbiam Twoją nieskończoną dobroć, którą pragniesz objawiać w moim życiu i w moim małżeństwie. Uwielbiam Twoją łaskę, którą chcesz w nas okazywać. Wielbię Cię w mocy, którą możesz tego wszystkiego dokonać. Wielbię w tym, że dla Ciebie naprawdę nie ma rzeczy niemożliwych. Choć wydaje mi się, że moje słabości są zbyt wielkie, bym mogła je przezwyciężyć, one nie są zbyt wielkie dla Ciebie! Choć me grzechy wydają mi się nie do przebaczenia, Ty tak na to nie patrzysz. Uwielbiam Cię w tym, że Ty masz moc pokonać to, co jest przeszkodą na drodze do naszego małżeńskiego szczęścia. W tym, że masz moc, by pokonać to, co stoi na drodze do małżeńskiej radości. Uwielbiam Cię w moim nawróceniu, którego dokonujesz. Wielbię Cię w nawróceniu mego współmałżonka. W uzdrowieniu naszego małżeństwa, które będzie naszym udziałem dzięki Twej łaskawości. Uwielbiam Cię w Twoim pragnieniu, by moje małżeństwo było piękne i szczęśliwe. Uwielbiam Cię w Twoim planie na nasze życie. W tym, w jaki sposób chcesz tego dokonywać. W tym, w jakim czasie chcesz to uczynić. To należy do Ciebie. To jest Twoje. Dziękuję Ci za nadzieję, którą wlewasz teraz w moje serce. Dziękuję za radość, która wkracza w moje małżeństwo.

C+M+B 2018 – „Christus manisionem benedicat” – Niech Chrystus mieszkanie błogosławi”

C+M+B 2018  -
C+M+B 2018  -
Dzień Objawienia Pańskiego – Święto Trzech Króli

Kościoły chrześcijańskie na Zachodzie obchodzą 6. stycznia Święto Objawienia Pańskiego, zwane popularnie Świętem Trzech Króli. Jest to jedne z najstarszych świąt w chrześcijaństwie. Dzień Trzech Króli jest świętem Objawienia Boga światu po grecku zwanym Epifaneją. Był on obchodzony już w III w. na pamiątkę opisanego w Ewangelii św. Mateusza hołdu, jaki Trzej Królowie – Trzej Mędrcy ze Wschodu złożyli Dzieciątku Jezus. Pierwsi chrześcijanie w tym właśnie dniu świętowali Boże Narodzenie.

Dopiero w końcu IV w. do liturgii Kościoła Powszechnego wprowadzone zostały dwie odrębne uroczystości: Boże Narodzenie – 25 grudnia i święto Trzech Króli – Objawienia Pańskiego –
6 stycznia. Zamyka ono cykl uroczystości religijnych – cykl świąteczny Bożego Narodzenia.

W Kościele Katolickim Dzień Objawienia Pańskiego jest dniem świątecznym nakazanym. Oznacza to, że wierni są zobowiązani w tym dniu uczestniczyć we Mszy świętej oraz powstrzymać się od wykonywania tych prac i zajęć, które utrudniają oddawanie Bogu czci, przeżywanie radości właściwej dniowi Pańskiemu oraz korzystanie z należne odpoczynku duchowego i fizycznego.

W Kościele tego dnia święci się złoto i kadzidło (od XV/XVI w.), a także kredę (od XVIII w.). Wodę święcono w Jerozolimie już od VI w. Napis „C + M + B + bieżący rok” w tłumaczeniu oznacza  – Christus manisionem benedicat („Niech Chrystus mieszkanie błogosławi”) czy Christus multorum benefactor („Chrystus dobroczyńcą wielu”). Zwyczaj niewątpliwie nawiązuje do Księgi Wyjścia (11,1-13,16), kiedy to Izraelici oznaczali drzwi swoich domostw krwią baranka paschalnego. Chrześcijanie, znacząc poświęconą kredą odrzwia swoich mieszkań, proszą Chrystusa o błogosławieństwo, a także publicznie wyznają swoją wiarę.

 
Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy przybyli ze Wschodu do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon. Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.
Mt 2:1-12.

Odwiedziny duszpasterskie – czyli o co chodzi w kolędzie?

Odwiedziny duszpasterskie - czyli o co chodzi w kolędzie?
Odwiedziny duszpasterskie - czyli o co chodzi w kolędzie?

Po Bożym Narodzeniu i po Nowym Roku rozpoczyna się czas wizyt duszpasterskich w naszych domach, czyli tak zwanej kolędy. Jedni wyczekują wizyty księdza z radością, dla innych to przykry obowiązek, jeszcze inni twierdzą, że to tylko zbiórka pieniędzy lub strata czasu. Są i tacy, którzy boją się księdza jak ognia (swoją drogą, ciekawe dlaczego?). Nieprzypadkowo kolęda odbywa się po świętach Bożego Narodzenia, kiedy to wspominamy przyjście Boga na ziemię. Okres Bożego Narodzenia jest czasem pogłębienia więzi z Bogiem, z rodziną, jak również z parafią. Kolęda jest oficjalną wizytą duszpasterską, dlatego przyjęcie kapłana w naszych domach jest wyrazem naszej wiary i przywiązania do Kościoła i duszpasterzy.

Czym jest kolęda i jak ją rozumieć? Przede wszystkim obejmuje ona wspólne dziękczynienie za otrzymane łaski, prośbę o błogosławieństwo w nowym roku. Modlitewne spotkanie kolędowe stanowi wyznanie wiary rodziny, które powinno zgromadzić wszystkich domowników. Stąd niezrozumiałym byłoby na przykład pozostawanie niektórych w sąsiednim pokoju albo oglądanie w tym czasie telewizji. Niektórzy sądzą, że najważniejszym elementem wizyty powinna być rozmowa księdza z przyjmującymi go parafianami. Innym wydaje się, że kolęda to jakaś kościelna wizytacja, kontrola. Tymczasem wizyta duszpasterska jest przede wszystkim spotkaniem modlitewnym. Ksiądz przychodzi, by pobłogosławić rodzinie na nowy rok i wspólnie z nią się pomodlić. Dlatego, np. we Włoszech, to wydarzenie nazywane jest błogosławieniem domów i rodzin. Tam katolicy z radością oczekują wizyty swojego kapłana, aby wspólnie modlić się o Boże błogosławieństwo dla domu i dla rodziny w nowym roku. Dla nich to wielkie wydarzenie.

O chodzących po kolędzie księżach pisał już Mikołaj Rej. Wiadomo też, że wyraz „kolęda”, oznaczał pierwotnie pieśń noworoczną, śpiewaną podczas odwiedzania z tej okazji wiejskich gospodarzy. Zapewne Kościół zaadaptował te ludowe zwyczaje, łącząc je z błogosławieństwem domów. Niemiecka i polska tradycja każe z tej okazji pisać poświęconą kredą na drzwiach błogosławionych domów „C+M+B” i datę roczną. Owe trzy litery nie oznaczają, jak zwykło się uważać, tradycyjnych imion trzech króli, lecz są skrótem od łacińskiego Christus Mansionem Benedicat (lub polskiego: Chrystus Mieszkanie Błogosławi).

W Kościele wizyta duszpasterska to nie tylko błogosławieństwo, ale spotkanie kapłana z parafianami. Podczas kolędy najważniejsza jest obustronna serdeczność i oczywiście wrażliwość religijna. Kolęda jest doskonałą okazją ku temu, aby lepiej się poznać, aby przełamać anonimowość, aby wymienić swoje uwagi czy spostrzeżenia dotyczące życia parafialnego, czy też życia konkretnej rodziny. Jest okazją do tego, aby porozmawiać o wątpliwościach, odpowiedzieć na wiele pytań dotyczących wiary i życia religijnego. Czasem trzeba też upomnieć. Wielu ludzi potrzebuje kontaktu ze swoim księdzem. Jednak nie zawsze jest okazja, aby się spotkać, porozmawiać. Praca, zajęcia domowe, wychowywanie dzieci. To wszystko sprawia, że nie zawsze znajdują na to czas. Wielu ludzi po prostu krępuje się „zawracać księdzu głowę swoimi sprawami”. Jest też wielu ludzi samotnych, chorych, dla których wizyta księdza jest wielkim wydarzeniem, czekają na nią cały rok. Przy okazji kolędy kapłan poznaje również warunki życia ludzi, za których jest odpowiedzialny, ich kłopoty, zmartwienia, ale również i radości. Taka wizyta jest okazją do tego, aby zachęcić do większej gorliwości, do większego zaangażowania się w życie parafii, a może do podjęcia konkretnych decyzji życiowych, do uregulowania sytuacji rodzinnej, małżeńskiej. Jest to więc wydarzenie ważne dla całej rodziny. Jedyne w roku.

Nie lekceważmy tego i jeżeli jest to możliwe, niech w czasie kolędy wszyscy domownicy będą obecni w domu. Jak się do tego spotkania przygotować? Tak jak na przyjęcie ważnego gościa, bo przecież przychodzi nie tylko kapłan, ale i Jezus Chrystus ze swoim błogosławieństwem. Myślę, że przygotowanie do kolędy może mieć podwójny charakter. Duchowy – przez udział w modlitwie. I zewnętrzny – stół nakryty białym obrusem, krzyż, świece, Pismo święte, przygotowana woda święcona.

Myślę, że każdy kto zrozumie istotę wizyty duszpasterskiej w swoim domu, będzie jej oczekiwał z radością i wykorzysta ten czas dla własnego dobra i dobra swojej rodziny. Oby spotkania kolędowe zacieśniały kontakty ludzi z duszpasterzami, i aby to przyczyniało się do naszego coraz większego zaangażowania w życie parafii.

Nabożeństwo dziękczynne na „Zakończenie Starego Roku”
„Miejska Wigilia 2017”.
Msza Święta Pasterska…
Imieniny Ks. Dariusza Wojnara

„A Słowo ciałem się stało i zamieszkało między nami” (J 1, 14)

„A Słowo ciałem się stało i zamieszkało między nami” (J 1, 14)
„A Słowo ciałem się stało i zamieszkało między nami” (J 1, 14)

Kochani Parafianie, Drodzy Dobroczyńcy naszej Parafii, wszyscy Goście,

razem z Maryją i Józefem, naśladując ich prostotę i pokorę, klękamy przed Słowem, które stało się Ciałem: Jezusem Chrystusem, naszym Zbawicielem. Pochylamy się w cichej adoracji nad wielką tajemnicą Wcielenia, które napełnia radością i pokojem każdego, kto przyjmuje Dziecię Jezus do swojego serca.
Niezgłębiony jest Bóg w swojej miłości! Oto przychodzi do nas wszystkich, choć na to nie zasługujemy, daje nam Siebie samego i zaprasza do życia wiecznego. W Święta Bożego Narodzenia doświadczymy Jego szczególnej obecności, ale wierzymy, że przychodzi On do nas nieustannie w Najświętszej Eucharystii. Pragnie tylko jednego: abyśmy Go przyjęli z największą miłością, na jaką potrafimy się zdobyć.
Przełamując wigilijny opłatek, życzymy Wam, Drodzy, aby Chrystus napełnił Wasze serca niezachwianą nadzieją, która pozwoli pokonać wszelkie trudności, silną wiarą, która rozjaśni nawet najbardziej mroczne dni i głęboką miłością, która w każdym człowieku potrafi dostrzec promyk dobra oraz zawsze jest gotowa przebaczyć.
Pragniemy podziękować wszystkim Dobroczyńcom, którzy troszczą się
o parafialny Kościół – naszą piękną Farę i o sprawy naszej Wspólnoty parafialnej. Niech Dziecię Jezus wynagrodzi Wam obfitymi łaskami za Wasze otwarte i hojne serce.
Wszystkim życzymy, aby Święta Bożego Narodzenia upłynęły w atmosferze miłości, radości i życzliwości w gronie najbliższych i przyjaciół.
A błogosławieństwo Dziecięcia Jezus niech towarzyszy Wam przez cały Nowy 2018 Rok.

Z modlitwą i błogosławieństwem

Wasi Duszpasterze

 

Porządek Mszy Świętych podczas Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku.

Porządek Mszy Świętych podczas Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku.
Porządek Mszy Świętych podczas Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku.

24.12 – Wigilia Narodzenia Pańskiego:  7.00,  8.30,  10.00,  11.30.

Pasterka: 24.00 (w obydwu Kościołach)

Mały Kościół:  9.30,  11.00

25.12 -Narodzenie Pańskie:  7.00,  8.30,  10.00,  11.30  i 18.00.

Mały Kościół:  9.30,  11.00

26.12 – Święto św. Szczepana:  7.00,  8.30,  10.00,  11.30  i 18.00.

Mały Kościół:   9.30,  11.00

31.12 – Święto św. Rodziny:  7.00,  8.30,  10.00,  11.30

oraz 16.00 (Zakończenie Starego Roku).

Mały Kościół:   9.30,  11.00

 01.01 – Nowy Rok:  7.00,  8.30,  10.00,  11.30,  16.00 i 18.00.

Mały Kościół:   9.30,  11.00

 

„SIEWCA” – świąteczny numer naszej parafialnej gazetki – JUŻ JUTRO w Kościele…

W imieniu całej Redakcji naszego parafialnego pisma SIEWCA, chciałbym serdecznie podziękować za zainteresowanie naszą gazetką. Jest ona w sposób naturalny dopełnieniem tego, co znajdujemy na naszej parafialnej stronie.  Strona internetowa i gazetka w parafii, to taki dodatkowy ” Kapłan – Posłaniec Boży”, który jest w stanie być we wszystkich domach naszej parafii kilka razy do roku. Niech i dzisiejszy – świąteczny numer SIEWCY zagości w naszych domach. Wszystkim odwiedzającym naszą parafialną stronę a także czytelnikom i sympatykom SIEWCY, życzymy zdrowych i błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia.

(ks. Piotr)

 

Przedświąteczna spowiedź w leżajskiej Farze…

Przedświąteczna spowiedź w leżajskiej Farze...
Przedświąteczna spowiedź w leżajskiej Farze...

Spowiedź przed Świętami Bożego Narodzenia :

SOBOTA, 23 grudnia 2017 roku

od 9.00 – 12.00 (półgodzinna przerwa od 10.30 do 11.00)

oraz od 14.00 – 18.00 (półgodzinna przerwa od 16.00 do 16.30)

Nie zmarnujmy tej okazji aby pojednani z Bogiem i ludźmi zasiąść do wigilijnego stołu i nie odkładajmy spowiedzi.

Życzenia od „adoptowanego dziecka”…

Życzenia od
Życzenia od

Piękną tradycją związaną z Sakramentem Bierzmowania, jest dzieło „ADOPCJI SERCA”, którego dokonują gimnazjaliści z klas III. Jako dar związany z przyjęciem bierzmowania, co roku młodzież adoptuje w sposób duchowy jedno dziecko z Kamerunu. Koszty są niewielkie, bo to kilkaset złotych rozłożone na kilkadziesiąt osób. Dziękujemy gimnazjalistom i ich rodzicom za piękny dar serca i zamieszczamy świąteczne życzenia, które dotarły na ręce ks. Piotra od adoptowanego chłopca.

Niepokalane Poczęcie i Wieczór Uwielbienia.

Adwentowe oczekiwanie… 3 grudnia I Niedziela Adwentu.

Adwentowe oczekiwanie... 3 grudnia I Niedziela Adwentu.
Adwentowe oczekiwanie... 3 grudnia I Niedziela Adwentu.

Historia i znaczenie Adwentu

Adwent jes okresem rozpoczynającym kolejny rok liturgiczy. Trwa cztery niedziele. Jest to czas radosnego i pobożnego przygotowania do Narodzin Chrystusa, które obchodzimy 25 grudnia.

Historia Adwentu

Słowo „adwent” pochodzi od łac. advenio – przychodzić . Sens okresu Adwentu jest nierozłącznie związany z Uroczystością Narodzenia pańskiego. Ta zaś uroczystość pojawia się w Rzymie ok. 336 roku. Wyznaczona została na dzień zimowego przesilenia tj. 25 grudnia. Pewne jest, że przed 354 r. Boże Narodzenie pojawiło się w kalendarzu, zredagowanym przez sekretarza pap. św. Damazego.

Pierwsze wzmianki o przygotowaniu do Bożego Narodzenia – adwentu pochodzą z Galii (dzisiejsza Francja) i Hiszpanii. Pierwotnym sensem było przygotowanie katechumenów do przyjęcia sakramentów inicjacji chrześcijańskiej, zwłaszcza chrztu, którego udzielano 6 stycznia. Biskupi proponowali należyte przygotowanie do obchodów Narodzenia pańskiego poprzez ascezę, pokutę i rezygnację z zabaw i uciech.

W Rzymie Adwent wprowadzono dopiero w VI w. (trwał on pierwotnie 6 tygodni), zaś od pontyfikatu św. pap. Grzegorza Wielkiego – już cztery tygodnie. Zyskał on ponadto, poza acetycznym przygotowaniem do Bożego Narodzenia; charakter eschatologiczny; czyli przygotowania do ostatecznego przyjścia Chrystusa (paruzji). Potwierdza to też fragment 1 prefacji adwentowej: „on przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze spełnił twoje odwieczne postanowienie, a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, aby nam udzielić obiecanych darów, których z ufnością oczekujemy”

Znaczenie Adwentu

Adwent, jako okres radosnego i pobożnego przygotowania do dnia narodzin Pana, obchodzi się do dziś prawie w niezmienionej formie. Nie jest to już jednak okres pokutny (jak kiedyś). Warto jednak powziąć stosowne postanowienia, wzmacniające naszą wolę, mając na względzie słowa Pana: „uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przyszedł na was znienacka; jak potrzask” Łk 21, 34. Ostrzeżenie to dotyczy Dnia Sądu, ale czyż nie pasuje to idealnie do obżarstwa i trosk doczesnych czasu przed Bożym Narodzeniem?

Okres adwentu ma dwie części.

Ogólne normy Roku liturgicznego i Kalendarza z 1969 r. mówią, że: „Adwent rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli, która wypada 30 listopada lub jest najbliższa tego dnia i kończy się przed I Nieszporami Narodzenia Pańskiego”.

Pierwsza część: od pierwszej Niedzieli Adwentu aż do 16 grudnia przygotować ma nas na paruzję – ostateczne przyjście Chrystusa u końcu czasów (Ap 22, 20). W Liturgii Słowa powracają echem słowa proroka Izajasza. W drugiej prefacji adwentowej słyszymy: „Jego zapowiadali wszyscy prorocy, dziewica Matka oczekiwała z wielką miłością, Jan Chrzciel zwiastował jego przyjście i ogłosił Jego obecność wśród ludu”. Wszystkie proroctwa Starego Testamentu zapowiadają więc przyjście Mesjasza. Spełnia się oczekiwanie Ludu Wybranego.

Druga część Adwentu to już bezpośrednie przygotowanie do Uroczystości Narodzenia pańskiego.Przebiega ona od 16 do 24 grudnia; każdy dzień posiada swoją własną antyfonę, podkreślającą charakter zbliżającego się Przyjścia. W liturgii Mszy św. doniośle brzmią słowa ostatniego proroka Starego testamentu; Jana Chrzciciela: „Przygotujcie drogę Panu, Jemu prostujcie ścieżki” (Mk 1, 3). Liturgia zachęca nas od umiłowania rzeczy niewidzialnych: „abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych”. Mówi także o wymianie (podzieleniu) przez Chrystusa losu ludzkiego; przyjścia w cielesnej postaci. Oto Boże Narodzenie staje się wielkim podniesieniem natury ludzkiej; skoro Bóg tak bardzo siebie uniżył, rodząc się jako dziecko – o ileż wywyższył godność człowieka!

Kościół, w 39 numerze ogólnych norm Roku liturgicznego i Kalendarza z 1969 r., naucza o Adwencie: „Okres Adwentu ma podwójny charakter. Jest okresem przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, przez który wspominamy pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi. Równocześnie jest okresem, w którym przez wspomnienie pierwszego przyjścia Chrystusa kieruje się dusze ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. Z obu tych względów Adwent jest okresem radosnego i pobożnego oczekiwania”

Trzecia Niedziela Adwentu – zwana niedzielą Gaudete: Radości (w liturgii używamy różowego koloru szat), jest podkreśleniem radosnego charakteru oczekiwania na Chrystusa. Oczekiwania aktywnego, czynnego, z postawą czuwania, a nie „z rękami w kieszeni”. „Niech biodra wasze będą przepasane, a w rękach waszych niech płoną pochodnie” Łk 12, 35, mówi Chrystus. I to jest postawa czuwania! Gotowość do ruszenia w drogę, z płonącymi pochodniami, by oświecały drogę. Stąd zewnętrzną oznaką naszego czuwania są lampiony, które zapalamy w czasie Mszy roratnich; poświęconych czci NMP. Lampion jest jednym z symboli adwentowych, obok:

  • roratki – świecy symbolizującej obecność NMP. Ustawiana jest obok ołtarza i zapalana w czasie sprawowania Mszy św. roratnich
  • wieńca adwentowego – tradycja jego ustawiania w kościołach i domach sięga ok. 1830 roku. Pomysł zrodził się w Niemczech. Pomysłodawcą był protestancki teolog, Jan Henryk Wichern żyjący w Hamburgu. Zwyczaj ten rozpowszechnił się następnie na pozostałe kraje. Wieniec adwentowy, w formie okręgu, składa się z gałązek choinki, na których umieszcza się 4 świece, symbolizujace 4 niedziele Adwentu. Co niedzilę zapala się kolejną swiecę. Symbolika wieńca adwentowego jest następująca: zielone gałązki – życie, nadzieja, świece – światło, nadchodzącą Światłość, forma wieńca: krąg; powracający cykl życia.
  • kalendarza adwentowego – mającego postać drabiny, po której „schodzi” do nas figurka, symbolizująca nadchodzącego Jezusa.

Obecnie cały czas trwania Kościoła można nazwać nieustannym „Adwentem”; oczekiwaniem na wypełnienie się czasów. Cały czas pielgrzymujemy, jesteśmy w drodze, w oczekiwaniu. Nigdy nie wolno nam przyspać, zagasić lampy naszych sumień. „Bądźcie gotowi”! (Łk 12, 40).

Boże Narodzenie będziemy przeżywać na tyle, na ile godne było nasze przygotowanie w Adwencie.

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Odnowienie.

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Odnowienie.
Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Odnowienie.

Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród.

Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.

Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!

–       W naszych sercach  – Króluj nam Chryste!

–       W naszych rodzinach – Króluj nam Chryste!

–       W naszych parafiach – Króluj nam Chryste!

–       W naszych szkołach i uczelniach – Króluj nam Chryste!

–       W środkach społecznej komunikacji – Króluj nam Chryste!

–       W naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku – Króluj nam Chryste!

–       W naszych miastach i wioskach – Króluj nam Chryste!

–       W całym Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam Chryste!

Błogosławimy Cię i dziękujemy Ci Panie Jezu Chryste:

–       Za niezgłębioną Miłość Twojego Najświętszego Serca ­– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za łaskę chrztu świętego i przymierze z naszym Narodem zawarte przed wiekami – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za macierzyńską i królewską obecność Maryi w naszych dziejach – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za Twoje wielkie Miłosierdzie okazywane nam stale – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za Twą wierność mimo naszych zdrad i słabości – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw.

Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa:

–       Przyrzekamy bronić Twej świętej czci, głosić Twą królewską chwałę –  Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy pełnić Twoją wolę i strzec prawości naszych sumień –  Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy troszczyć się o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy budować Twoje królestwo i bronić go w naszym narodzie – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy czynnie angażować się w życie Kościoła i strzec jego praw – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

Jedyny Władco państw, narodów i całego stworzenia, Królu królów i Panie panujących! Zawierzamy Ci Państwo Polskie i rządzących Polską. Spraw, aby wszystkie podmioty władzy sprawowały rządy sprawiedliwie i stanowiły prawa zgodne z Prawami Twoimi.

Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami. Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem.

W imię miłości bratniej zawierzamy Tobie wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu.

Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego.

Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

W Niepokalanym Sercu Maryi składamy nasze postanowienia i zobowiązania. Matczynej opiece Królowej Polski i wstawiennictwu świętych Patronów naszej Ojczyzny wszyscy się powierzamy.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju.

Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu
uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. 

29.11 – 7.12. NOWENNA przed Niepokalanym Poczęciem.

29.11 - 7.12. NOWENNA przed Niepokalanym Poczęciem.
29.11 - 7.12. NOWENNA przed Niepokalanym Poczęciem.

Jak co roku, zapraszamy na duchowe przygotowanie do Uroczystości Niepokalanego Poczęcia. Jest już tradycją, że wraz z Bractwem Szkaplerza Świętego trwamy na wspólnej modlitwie. Czas ten, to takie „małe REKOLEKCJE” przed nowym rokiem duszpasterskim, który rozpoczniemy od 1 Niedzieli Adwentu. To także czas przygotowań do Świąt Bożego Narodzenia dla całej naszej parafii. Zachęcamy i zapraszamy do wspólnej modlitwy. Grupy modlitewne prosimy o podjęcie przygotowania liturgii Mszy Świętych podczas Nowenny, według następującego porządku:

dzień 1 (29.11.2017) – Róże Różańcowe Męskie

dzień 2 (30.11.2017) – Domowy Kościół

dzień 3 (1.12.2017) – Oaza Nowego Życia i Dzieci Bożych

dzień 4 (2.12.2017) – Bractwo Szkaplerza Świętego

dzień 5 (3.12.2017) – Duszpasterstwo Nauczycieli

dzień 6 (4.12.2017) – Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym i Dzieło Pomocy Powołaniom

dzień 7 (5.12.2017) – Akcja Katolicka

dzień 8 (6.12.2017) – Róże Różańcowe Kobiece

dzień 9 (7.12.2017) – Straż Honorowa NSPJ

 

Parafialna pielgrzymka do Łagiewnik…

Parafialna pielgrzymka do Łagiewnik...
Parafialna pielgrzymka do Łagiewnik...

W dniu 19 listopada 2017 roku, grupa 15 parafian wraz z księdzem Piotrem uczestniczyła w Rocznicy Proklamacji Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana w Łagiewnikach. Początek spotkania miał miejsce w Centrum Św. Jana Pawła II, gdzie po nabożeństwie do Ducha Świętego wyruszyliśmy do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Nabożeństwu Drogi Krzyżowej przewodził nasz Ks. Bp Stanisław Jamrozek, który odpowiedzialny jest z ramienia Konferencji Episkopatu Polski z Ruchy Intronizacyjne w naszej ojczyźnie (rozważania 14 stacji czytał ks. Piotr).

Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył i homilię wygłosił Metropolita Krakowski Abp Marek Jędraszewski. Ksiądz Arcybiskup mówił, że tylko trzeźwość umysłu i czuwanie serca sprawia, że chrześcijanie mogą uznać Chrystusa za Pana dziejów i Króla wszechświata.

W wygłoszonej homilii hierarcha zachęcił przybyłych, by nie wierzyli w słowa o tym, że w świecie panuje obecnie pokój, a jedyne co pozostało człowiekowi to przyjemności życia. – Za tym przekonaniem kryje się jedno – po śmierci nie ma nic, więc trzeba maksymalnie wykorzystać ten czas, który jeszcze jest. A w ostatecznym horyzoncie takiego myślenia o człowieku i o świecie kryje się przekaz, że Boga nie ma – przestrzegł.

Wskazał jednak, że chrześcijanie muszą czuwać, oczekując przyjścia Dnia Pańskiego. – Mamy czynić wszystko, aby królestwo Boże stawało się naszą codziennością, aby – choć jest niewidzialne – przenikało sposób naszego myślenia i postępowania oraz by przemieniało świat – nauczał.

Opisał przy tym, że zarówno uroczyste wypowiedzenie słów jubileuszowego aktu rok temu, jak i jego odnowienie dzisiaj, ma istotne znaczenie w kontekście utopii, które szerzą się współcześnie. – Utopii zbudowania idealnego społeczeństwa, opartego o wojujący feminizm, genderyzm, kosmopolityzm, relatywizm moralny, tzw. wartości europejskie, pośród których jest eutanazja i prawo kobiet do zabijania w swoich łonach nienarodzonych dzieci – mówił.

Zaznaczył też, że „w tę batalię o kształt i zachowanie chrześcijańskiej Europy wplątana jest także Polska”. Dodał, że bardzo wielkie znaczenie mają tutaj oddolne inicjatywy ludzi, takie jak starania o wolną niedzielę, uniemożliwienie aborcji eugenicznej czy akcja „Różaniec do granic”.

– Chodzi o to, by pokazać jak bardzo zależy nam na powrocie do chrześcijańskich korzeni, do uświadomienia sobie tego, z czego wyrastamy i co jest tak ważne. Aby ocalić w sobie co jest istotne, aby także inne, bratnie nam narody europejskie to na nowo odkryły, jeżeli chcą zachować swoją tożsamość i ciągłość historyczną tak głęboko naznaczoną przez wiarę w Jezusa Chrystusa, Króla wszechświata – podkreślił abp Jędraszewski.

Po zakończonych uroczystościach i skromnym posiłku, uczestniczyliśmy w koronce do Bożego Miłosierdzia i wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu. Dziękujemy wszystkim, którzy brali udział w PARAFIALNEJ PIELGRZYMCE…

PIELGRZYMKA !!! Rocznica proklamacji Jubileuszowego Aktu przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.

PIELGRZYMKA !!! Rocznica proklamacji Jubileuszowego Aktu przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.
PIELGRZYMKA !!! Rocznica proklamacji Jubileuszowego Aktu przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.

Rok temu, jako parafia uczestniczyliśmy w Krakowie – Łagiewnikach w Uroczystym Akcie Przyjęcia Jezusa jako Pana i Króla. Chcemy powrócić do tego wydarzenia i na nowo w tym samym miejscu – dokonać ponownego zawierzenia siebie Chrystusowi Królowi. Jeżeli znajdą się chętni, to w niedzielę – 19 listopada o 5.30 wyruszymy do Krakowa na uroczystości. Zapisy w zakrystii do środy włącznie. 

PROGRAM UROCZYSTOŚCI:

NIEDZIELA, 19 XI 2017

10.00 – Nabożeństwo do Ducha Świętego (Sanktuarium Św. Jana Pawła II)

10.30 – Droga krzyżowa i przejście do Bazyliki Miłosierdzia Bożego

12.00 – Anioł Pański i odnowienie Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana 
EUCHARYSTIA – pod przewodnictwem – abpa Marka JĘDRASZEWSKIEGO (Bazylika Miłosierdzia Bożego)